Systemy odbioru par (hermetyzacji) są złożonymi urządzeniami. System I stopnia, nazywany dużym wahadłem, składa się kolejno, poczynając od strony spustu: z przyłącza oparów, przerywacza płomienia, rury oparowej, masztu oddechowego zakończonego zaworem oddechowym wraz z przerywaczem płomienia oraz zaworu antydetonacyjnego w przypadku skolektorowanych zbiorników.
System II stopnia, nazywany małym wahadłem, składa się kolejno, poczynając od strony pistoletu nalewowego: z węża koaksjalnego, rozdzielacza, pompy par, rury oparowej, masztu oddechowego zakończonego zaworem oddechowym wraz z przerywaczem płomienia oraz zaworu antydetonacyjnego w przypadku skolektorowanych zbiorników).
Obecne „minimum bezpieczeństwa” na stacjach paliw jest całkiem spore i obejmuje nie tylko urządzenia, ale całe wyposażenie: szczelne płyty, których odpływ powinien być połączony do separatora, zawory przeciw przepełnieniowe w każdym zbiorniku, przerywacz płomienia przy odbiorze oparów (wahadło I) oraz zawory antydetonacyjne przy wspólnym połączeniu zbiorników na paliwa klasy I. W myśl przepisów hermetyzacja I stopnia powinna zostać wprowadzona na stacjach do grudnia 2005 roku (Dz.U. Nr 243), natomiast monitorowanie wycieków i drugi płaszcz do grudnia 2012 roku (DZ.U. Nr 243 wraz ze zmianą z dnia 12 grudnia 2007 r.).
Jak widać termin wprowadzenia hermetyzacji I stopnia już dawno minął. Wiele firm ociąga się jednak z doposażeniem swojej stacji, przekładając prace modernizacyjne do czasu inwestycji związanych z drugim płaszczem. A przecież wprowadzenie hermetyzacji na stacji paliw ma swoje dobre strony. Po pierwsze oszczędności. Posiadając hermetyzację I i II stopnia oszczędzamy przeciętnie około 0,37% przelewanego paliwa. Na pozór niewiele, jednak w skali objętości paliw dystrybuowanych przez stacje oszczędności stają się wymierne – w obiektach bez hermetyzacji przy spuście i sprzedaży każdego 1000 litrów benzyny do atmosfery bezpowrotnie ulatnia się 3,7 litra produktu. Po drugie - hermetyzacja przekłada się zwolnienie z 85% opłat w za korzystanie ze środowiska. Po trzecie dbałość o środowisko i dobre imię stacji paliw.
Wprowadzony i funkcjonujący system hermetyzacji wymaga oczywiście właściwej opieki. W tym przypadku rola właściciela oraz personelu stacji jest jednak ograniczona. To zadanie dla profesjonalistów. Aby móc konserwować tego typu systemy potrzebne są specjalistyczne urządzenia i narzędzia, uprawnienia (po odbyciu szkolenia) od producenta urządzeń i uprawnienia do pracy w strefie zagrożenia wybuchem. Należy pamiętać, że praca z oparami jest jedną z najniebezpieczniejszych czynności wykonywanych na stacji paliw.
Jeżeli zauważymy zakłócenia w pracy systemu np. wydłużający się czas spustu paliwa, zbyt intensywny zapach benzyny podczas tankowania lub spustu, głośną pracę zaworu oddechowego przeznaczonego do benzyn, głośną pracę pompy oparów, to niezwłocznie należy powiadomić serwis opiekujący się stacją. Właściwie samodzielne próby napraw są niedopuszczalne.
Najczęstszymi awariami systemów są zanieczyszczone przerywacze płomienia, rozregulowane nastawy zaworów oddechowych, wypracowane uszczelnienia przyłącza oparów, uszkodzone pistolety, nieprawidłowo ustawione pompy oparów. Właściciel stacji może samodzielnie wymienić pistolet nalewowy, uszczelkę lub zaciski przyłącza oparów i węże nalewowe. Inne czynności powinny być wykonane przez specjalistów.
Lista pytań kontrolnych, która powstała w wyniku prac prowadzonych z inicjatywy Departamentu Inspekcji i Orzecznictwa Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska przez zespół międzybranżowy posiada 59 pytań obejmujących kontrolę stacji paliw wraz z infrastrukturą.
Poniżej przytaczam kilka z nich:
- Czy stacja paliw wyposażona jest w certyfikowane urządzenia zabezpieczające przed emisją par produktów naftowych I klasy do powietrza atmosferycznego w procesach zasilania zbiorników magazynowych stacji paliw płynnych? (spust paliwa)
- Czy stacja paliw wyposażona jest w certyfikowane urządzenia zabezpieczające przed emisją par produktów naftowych I klasy do powietrza atmosferycznego podczas wydawania tych produktów do zbiorników pojazdów drogowych? (wydawanie paliwa)
- Czy przeprowadzana jest ocena sprawności urządzeń chroniących powietrze przed zanieczyszczeniem? (wykonanie pomiarów i przeglądów)
- Czy dokumentowane są wyniki oceny stanu technicznego urządzeń? (protokoły z pomiarów, przeglądów i napraw).
Modernizacja stacji paliw pod względem zapewnienia odbioru oparów jest przedsięwzięciem kłopotliwym dla codziennej pracy stacji. Przeciętnie prace trwają od pięciu do dziesięciu dni roboczych w zależności od wielkości stacji , liczby zbiorników , dystrybutorów i zastosowanego systemu. Przy doborze systemu należy zwrócić baczną uwagę, czy wszystkie jego elementy posiadają dopuszczenia, wsparcie techniczne i powszechność stosowania. Niestety w tym przypadku taniej znaczy mniej lub gorzej. Poza tym są to urządzenia "na lata" i mają ogromny wpływ na nasze bezpieczeństwo.