Ministerstwo Gospodarki przeprowadziło analizę rynku paliw płynnych i opracowało projekt rozporządzenia Ministra Gospodarki zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie. Zgodnie z nowymi rozwiązaniami właściciele stacji paliw płynnych, którzy do końca 2012 r. nie przeprowadzili odpowiednich prac, będą zobowiązani do ich zakończenia do końca 2013 r.
Przedłużenie terminu na dostosowanie zbiorników na stacjach paliw o jeden rok pomoże przedsiębiorcom, w szczególności małym i średnim firmom, zakończyć rozpoczęte w tym celu inwestycje. Spełnienie wymogów technicznych pozwoli ochronić środowisko naturalne przed szkodliwym oddziaływaniem produktów naftowych. Ponadto zmodernizowane zbiorniki na stacjach paliw płynnych są lepiej zabezpieczone przed wyciekiem produktów naftowych do gruntu, wód powierzchniowych i gruntowych czy przed emisją szkodliwych par produktów naftowych I klasy.
Podmioty, które wypełniły wspomnianą ankietę są właścicielami 944 stacji (ok. 14% stacji paliw w Polsce). Z ogólnej liczby respondentów, 97 z nich wskazało, że brak przeprowadzonego procesu modernizacji stacji spowoduje ich zamknięcie. Zgodnie z wynikami badania wprowadzenie wymagań technicznych może spowodować zamknięcie 166, czyli 18 % stacji paliw, których właściciele wzięli udział w badaniu. W ogólnej liczbie wszystkich stacji paliw w Polsce, ok. 6,8 tys., liczba zadeklarowanych w badaniu ankietowym stacji paliw do zamknięcia stanowi odsetek ok. 2,5%.
Najczęściej podawanym powodem braku dostosowania stacji do przepisów rozporządzenia był brak środków finansowych (77 przypadków). W 13 przypadkach respondenci wpisywali przyczyny w kategorii inne. Trzecim najczęściej wskazywanym powodem były trudności techniczne, w tym przeciągające się nie z winy właściciela prace dostosowawcze. W kategorii innych przyczyn niedostawania zbiorników najczęściej wymieniane powody to: brak środków finansowych i kosztowność przedsięwzięcia, przedłużające się procedury związane z wydawaniem decyzji modernizacyjnych. Zwracano również uwagę, że w związku z kończącym się w 2012 r. terminem dostosowania zbiorników do wymogów rozporządzenia znacznie podrożały ceny usług budowlanych związanych z przebudową stacji paliw, co jest problemem szczególnie dla przedsiębiorców, będących właścicielem małej liczby stacji (1-3).
Ze względu na stosunkowo niską reprezentację stacji paliw, które uczestniczyły w badaniu nie należy „przenosić” wyników badania na wszystkie stacje paliw. Ministerstwo Gospodarki , ma jednak świadomość problemów związanych z końcem obowiązywania okresu przejściowego dla dostosowania stacji paliw do wymogów rozporządzenia dla małych, niezależnych stacji paliw. Podkreśla przy tym, że znaczna część przedsiębiorców poniosła już koszty związane z modernizacją, nierzadko wspomagając się kredytami, a łączny okres przejściowy na dostosowanie do ww. wymogów wyniósł 16 lat.
Ministerstwo Gospodarki zwraca również uwagę na fakt, że dane z różnych źródeł pokazują, że w kolejnych latach obowiązywania rozporządzenia liczba stacji dostosowanych nie uległa znacznym zmianom. Bardzo prawdopodobne jest, że część stacji paliw niedostosowanych do obowiązujących przepisów, nie zostanie już zmodernizowana. Nie można również wykluczyć, że część przedsiębiorców czekała do ostatniej chwili, aby nie ponieść „niepotrzebnych” nakładów na modernizację, gdyby termin dostosowania został jednak przedłużony.
Przepis par. 176 i 177 Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać bazy, stacje paliw i rurociągi przesyłowe dalekosiężne i ich usytuowanie nie zawierały sankcji karnych za sprzedaż paliw na niezmodernizowanych stacjach paliw. W opinii Ministerstwa Gospodarki w zakresie stosowania ww. przepisów należy odwołać się do przepisów para. 10 Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 18 września 2001 r. w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego, jakim powinny odpowiadać zbiorniki bezciśnieniowe i niskociśnieniowe przeznaczone do magazynowania materiałów ciekłych zapalnych, w kontekście których rozporządzenie z 2005 r. należy rozumieć, jako „przepisy odrębne”. W tym miejscu należy także zwrócić uwagę na przepisy ustawy prawo energetyczne dotyczące koncesjonowania obrotu paliwami. Zgodnie z przepisami ww. ustawy podmioty koncesjonowane są zobowiązane do wypełniania warunków koncesji, które obejmują m.in. konieczność stosowania obowiązujących przepisów prawa. W związku z powyższym w przypadku niedostosowania Prezes URE będzie mógł podjąć odpowiednie czynności, włączając możliwość odbioru koncesji.